Otmar Vrees leefde 25 jaar zonder beperking, en inmiddels al ruim vijf jaar mét een beperking. Maar één ding is nooit veranderd: zijn vasthoudende gedrevenheid. Na een beroerte en met afasie heeft hij opnieuw zijn plaats op het podium veroverd. Niet als slachtoffer, maar als krachtige verteller die laat zien dat een beperking je leven verandert — maar je dromen niet hoeft te beperken.

Otmar spreekt voor uiteenlopende groepen: soms voor professionals, soms voor “gewone” mensen, soms voor gemengde groepen, en soms juist voor mensen die zelf met een beperking leven. Door zijn openheid, humor en scherpe zelfreflectie weet hij iedereen te raken.

Zijn boodschap is helder: beperkt zijn is iets anders dan beperkt léven.

Sommige processen hebben iemand nodig die helder denkt, doorvraagt en richting geeft. Ik begeleid veranderingen, projecten en situaties die overzicht vragen. Kort, concreet en met duidelijke stappen.

Mijn ervaring ligt vooral in de zorg, maar ook bedrijven zoeken een frisse stem die anders kijkt. Door mijn eigen beperking én door mijn afasie zie ik situaties op een unieke manier. Ik luister anders, ik observeer scherper en ik voel sneller waar het misloopt of waar juist kansen liggen. Speciaal levensvragen, rouw en verlies en intimiteit en seksualiteit. Niet het eerste, maar wel heel erg belangrijk.

Advies vanuit ervaring, eenvoud en echte menselijke maat.
Kijk hier voor resultaat

Op onze website verzamelen we korte projecten die de zorg nét een beetje menselijker maken. Het gaat om van alles en nog wat: van relatieregulering tot het vertalen van wetteksten naar begrijpelijke taal.

Als ervaringsdeskundige weet ik hoe ingewikkeld het kan zijn om door regels en protocollen heen te navigeren. Daarom startte ik kleine initiatieven: een gespreksgroep voor mantelzorgers, een workshop over communicatie tussen partners, en een online gids waarin wetteksten helder worden uitgelegd.

Deze projecten zijn niet groot of duur, maar ze maken verschil. Een mantelzorger die zich gehoord voelt, een patiënt die eindelijk begrijpt wat zijn rechten zijn, een partner die leert luisteren – dat zijn de momenten waarop zorg écht werkt.

Of

Op onze website delen we regelmatig korte projecten die de zorg verbeteren, vaak met de focus op ervaringsdeskundigheid, wetgeving en communicatie. Recent werk ik aan een project waarin mijn rol als ervaringsdeskundige centraal staat. Mijn persoonlijke ervaringen met langdurige zorg en herstel hebben mij een waardevol inzicht gegeven in de behoeften van patiënten en cliënten.

In dit project heb ik bijgedragen aan het ontwikkelen van richtlijnen voor zorgverleners, gericht op het verbeteren van de communicatie en het versterken van de relatie tussen zorgprofessionals en hun cliënten. Dit sluit aan bij de noodzaak om zorg meer persoonsgericht en empathisch te maken, iets waar ik als ervaringsdeskundige sterk voor pleit.

Daarnaast werd aandacht besteed aan de rol van wetgeving, zoals regels rondom relatieregulering in de zorg. Hoe kunnen we wetsteksten aanpassen om de rechten van patiënten beter te waarborgen? Dit project is een mooi voorbeeld van hoe ervaringsdeskundigheid en beleidsontwikkeling elkaar kunnen versterken voor betere zorgverlening.

Otmar Vrees werkt graag in groepen waar mensen samen willen bouwen aan ontwikkeling en voortgang. Hij heeft ervaring met langlopende projecten en weet hoe belangrijk het is dat iedereen kan meepraten en meedoen. Soms gaat het om mensen met NAH, soms om teams binnen organisaties die zoeken naar richting en duidelijke besluiten. Otmar brengt overzicht, rust en betrokkenheid in het proces. Hij luistert goed, stelt vragen en helpt om stappen helder te maken. Niet duwen, maar begeleiden. Niet overnemen, maar samen doen. Zo ontstaat samenwerking waarin mensen zich gehoord voelen en plannen echt in beweging komen.

of 

Voor mij, Otmar Vrees, draait het om langlopende projecties die richting geven. Soms met NAH, altijd met een team dat samenwerkt. Organisaties bewegen, besluiten worden genomen, voortgang geboekt. Meepraten is essentieel: ideeën delen, luisteren, verbinden. Niet alleen denken, maar doen – actie maakt verschil. Projecties zijn geen losse lijnen, maar een kompas voor keuzes. Samen creëren we helderheid, ook als het complex wordt. Elk besluit is een stap vooruit, elke bijdrage telt. Mijn kracht ligt in overzicht houden, richting geven en mensen meenemen. Want vooruitgang ontstaat niet vanzelf: die bouw je samen, stap voor stap. 

Otmar Vrees zet zich in om meer bekendheid te geven aan Niet-Aangeboren Hersenletsel (NAH). Ondanks zijn beperkingen door afasie maakt hij juist gebruik van krachtige media: filmpjes en artikelen voor kranten en tijdschriften. Vroeger was hij gezond en actief, nu vertelt hij openhartig over zijn leven na NAH. Zijn doel is om begrip en bewustwording te vergroten, zodat anderen leren omgaan met deze onzichtbare gevolgen. Door persoonlijke verhalen en heldere informatie inspireert Otmar en biedt hij hoop. Media is voor hem niet alleen een hulpmiddel, maar een brug naar een samenleving met meer kennis en empathie.